Select Menu

Slider

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

My Place

ΚΟΣΜΟΣ

ΕΥΡΩΠΗ

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

» » » » » » Η Μεταμόσχευση οργάνων, ο «εγκεφαλικός θάνατος» και η «εικαζόμενη συναίνεση»…Ένα θέμα που ενδιαφέρει όλους
«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση


Μάθετε τώρα τι μας ετοιμάζουν γιατί σε λίγους μήνες θα είναι αργά…!

Ενημερώνουμε όσους δεν γνωρίζουν, για τα ακόλουθα:

Από 1ης Ιουνίου 2013, θα αρχίσει η ισχύς του άρθρου 9, του νόμου 3984 (ΦΕΚ 150/27-6-2011) περί «Εικαζόμενης Συναίνεσης».

Βάσει αυτού του νόμου, όποιος δεν επιθυμεί την αφαίρεση των οργάνων του για μεταμόσχευση, μετά τον λεγόμενο θάνατό του, πρέπει να το έχει δηλώσει εγγράφως, σύμφωνα με την επίσημη διαδικασία που προβλέπει ο νόμος.

Λέγοντας όμως «μετά τον θάνατό του», ο νόμος δεν ορίζει τον θάνατο με την γνωστή πατροπαράδοτη έννοια του θανάτου, που οπωσδήποτε για την διάγνωσή του προαπαιτούνται κάποια συμπτώματα όπως η μη λειτουργία της καρδιάς. Με το νέο «εκσυγχρονισμένο» νομικό ορισμό του θανάτου, τον «εγκεφαλικό θάνατο», ο θάνατος θεωρείται ότι έχει ήδη επέλθει εφ΄όσον σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου, στο εγκεφαλικό στέλεχος, δεν ανιχνεύεται λειτουργία ή επαρκής λειτουργία, (πράγμα πού ελέγχεται με διάφορα ιατρικά κριτήρια που μπορεί να ποικίλουν από χώρα σε χώρα!) ενώ ο υπόλοιπος εγκέφαλος και το υπόλοιπο σώμα, ενδέχεται να λειτουργούν κανονικά ή να λειτουργούν τόσο ελαττωματικά όσο αν δεν υπήρχε ο «εγκεφαλικός θάνατος».

Σε περίπτωση πού δεν έχει κάνει ο ασθενής αυτήν την επίσημη έγγραφη αρνητική δήλωση (ή δεν αποδεικνύεται μέχρι την ώρα της αφαίρεσης ότι τη έχει κάνει), τότε θεωρείται ότι ο ατυχής νομικά «νεκρός», έχει δώσει την συναίνεσή του για την αφαίρεση των οργάνων του. Εικάζεται, δηλαδή γίνεται η υπόθεση, ότι αν είχε ερωτηθεί, θα είχε δώσει την συγκατάθεσή του, δηλαδή την συναίνεσή του.

Αυτό ονομάζεται με τον ευφάνταστο όρο «Εικαζόμενη Συναίνεση».

Ένα χρόνο σχεδόν μετά την ψήφιση του νέου νόμου 3984 (ΦΕΚ 150/27-6-2011) έγινε με το ν. 4075/ΦΕΚ 89/11.4.2012 τροποποίηση της σχετικής διάταξης και προστέθηκε ο όρος, ότι για την αφαίρεση των οργάνων απαιτείται και η συναίνεση της οικογένειας του δότη.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο νόμο, ίσχυε (και ισχύει μέχρι την 31η Μαΐου 2013), το καθεστώς της κάρτας δωρητή που χαρακτηριζόταν ως δηλούμενη συναίνεση σε αντίθεση με την εικαζόμενη

Μόνο με αυτήν την κάρτα αποδεικνυόταν η επιθυμία του δότη για δωρεά των οργάνων του. Χωρίς αυτήν, θεωρείτο ότι δεν συμφωνούσε με την αφαίρεση των οργάνων του, θεωρείτο δηλαδή ότι δεν υπήρχε η (εικαζόμενη) συναίνεσή του.

Ο νομοθέτης πλέον, ενδεχομένως προσφεύγοντας σε ειδικούς ψυχαναλυτές, ιερείς ή παραψυχολόγους, διαφωτίστηκε γιά το λάθος του και κατάλαβε ότι στην πραγματικότητα η εικαζόμενη συναίνεση είναι πραγματική και πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν!

Σε αυτήν την νομική προσέγγιση του προβλήματος της αφαίρεσης των οργάνων τίθενται τρία ξεχωριστά σοβαρά ηθικά ζητήματα πρός καταγγελία:

α) είναι άξια καταγγελίας η αποσιώπηση των ενστάσεων επί τής ορθότητας της θεωρίας του «εγκεφαλικού θανάτου» (σχετικές πληροφορίες είναι εύκολο να αναζητηθούν).

β) είναι άξια καταγγελίας η μη σαφής ενημέρωση του ευρέως κοινού, που συνιστά επί της ουσίας απόκρυψη, για το γεγονός των διιστάμενων απόψεων για τον εγκεφαλικό θάνατο και για το ότι μόνο σε ασθενή που έχει υποστεί τον λεγόμενο εγκεφαλικό θάνατο, ενώ νοσηλεύεται διασωληνωμένος σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας είναι δυνατή η διατήρηση της βιολογικής ζωής των οργάνων με τεχνητά μέσα, προκειμένου αυτά να μπορούν να αφαιρεθούν προς μεταμόσχευση.

- Κατά συνέπεια, είναι άξια καταγγελίας η μη σαφής ενημέρωση που επιφέρει έλλειψη επίγνωσης του ευρέως κοινού, στο θέμα ότι η δωρεά οργάνων δεν αφορά περιπτώσεις που κάποιος αποβιώσει εκτός Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (πράγμα που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν υποσυνείδητα κατά νου, ως συνθήκες και κατάσταση θανάτου με την συνήθη έννοια του όρου, όταν σκέφτονται το ζήτημα της δωρεάς οργάνων) αλλά αντιθέτως αφορά περιπτώσεις εντός τής Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, όταν έχει διαγνωστεί ο λεγόμενος εγκεφαλικός θάνατος χωρίς απαραίτητα να έχει συντελεστεί και ο πλήρης καρδιοαναπνευστικός θάνατος, και τέλος

γ) είναι άξια καταγγελίας η απαραδέκτως θεσμοθετούμενη από την νομοθεσία περιφρόνηση και έλλειψη σεβασμού -από το νοσοκομείο ή από τους συγγενείς- του ενδεχόμενου γεγονότος της έλλειψης έγγραφης επίσημης έγκρισης του εκλιπόντος, για δωρεά των οργάνων του, ούτως ώστε να μην του αφαιρεθούν αυτά.

Σε περίπτωση δε που τυχόν υπάρχει έγγραφη δήλωση του δότη ότι επιθυμεί την δωρεά των οργάνων του, είναι άξια καταγγελίας η απαράδεκτη παράλειψη τής ταυτόχρονης διαβεβαίωσής τού δότη ότι γνωρίζει και έχει συνειδητοποιήσει πλήρως την υπάρχουσα αμφισβήτηση για την ορθότητα της θεωρίας περί εγκεφαλικού θανάτου και για το ότι μόνο στην περίπτωση πού νοσηλεύεται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και έχει διαγνωστεί ο λεγόμενος εγκεφαλικός θάνατος, χωρίς απαραίτητα να έχει συντελεστεί και ο πλήρης καρδιοαναπνευστικός θάνατος, μπορούν να του αφαιρεθούν για μεταμόσχευση τα όργανά του, (παράλειψης πού κανονικά πρέπει να επιφέρει την ακυρότητα της δήλωσής του περί δωρεάς).

Ο ΕΟΜ προέβη σε μία ανακοίνωση την οποίαν παραθέτουμε ολόκληρη στο τέλος του κειμένου.

Απευθυνόμενοι στον ΕΟΜ σχολιάζουμε

Αναφέρετε στην ανακοίνωσή σας ότι:

«Επιπλέον, με την ισχύ της Εικαζόμενης Συναίνεσης, διασφαλίζεται, μέσω της δυνατότητας «αρνητικής δήλωσης», η άρνηση του πολίτη να γίνει δότης οργάνων γεγονός, που με την ισχύουσα νομοθεσία της δηλούμενης συναίνεσης (κάρτα δωρητή),δεν διασφαλιζόταν, καθώς η δωρεά οργάνων του εκλιπόντος,  επαφιόταν στην απόφαση της οικογένειας.».

 Αυτό είναι ανακριβές, διότι με την ισχύουσα νομοθεσία αυτό διασφαλίζεται,δεδομένου ότι αν ο εκλιπών έχει ρητώς και επισήμως εκφράσει την βούλησή του να μην γίνει δότης, αυτό είναι δεσμευτικό, ακόμα και αν δεν το προβλέπει ο έως τώρα ισχύων νόμος, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση. (Διότι αν δεν γίνεται σεβαστή μία γραπτή τέτοια δήλωση, τότε πρόκειται περί εγκληματικού καθεστώτος).

 Κατά συνέπεια σε αυτό το σημείο ο νέος νόμος δεν επιφέρει καμία αλλαγή υπέρ του σεβασμού της βούλησης του δότη.

 Επί πλέον στην ανακοίνωσή σας δηλώνετε ότι: «σύμφωνα με το νέο νόμο, σε περίπτωση προϋπάρχουσας αρνητικής δήλωσης, ο εκλιπών δεν θα γίνει δότης οργάνων ακόμα και εάν η οικογένειά του το επιθυμεί.»

 Και το εμφανίζετε αυτό σαν επιτυχία του νόμου, υποδηλώνοντας ότι:

 η βούληση του δότη είναι και συμφωνεί ο ΕΟΜ ότι πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση.

 Αφού έχετε λοιπόν αυτήν την παραπάνω τοποθέτηση, (ότι η βούληση του δότη είναι και πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση), πώς ταυτόχρονα δηλώνετε ότι ό νόμος είναι σωστός;

 Διότι αφού στην περίπτωση που λόγω έλλειψης αρνητικής δήλωσης εικάζεται συναίνεση του εκλιπόντος στην αφαίρεση των οργάνων του, γιατί τότε επιτρέπετε στην οικογένεια του εκλιπόντος να παραβιάζει την βούλησή του, στην περίπτωση που δεν εγκρίνει η οικογένειά την αφαίρεση των οργάνων;

Δηλαδή στην μία περίπτωση πού συμφωνεί η οικογένεια τότε εικάζεται η συναίνεση του δότη, ενώ αν δεν συμφωνεί η οικογένεια τότε εικάζεται η μη συναίνεση;

 Φάσκετε και αντιφάσκετε προσπαθώντας να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. 

Προφανώς λοιπόν η συναίνεση ή η μη συναίνεση του δότη δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν σε περίπτωση έλλειψης αρνητικής δήλωσης. Αντιθέτως η εικαζόμενη αυτή συναίνεση προσαρμόζεται στις περιστάσεις με αποκλειστικό γνώμονα, η (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων να γίνει στις περιπτώσεις εκείνες που δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις. 

Ο σεβασμός που αναγκάστηκε ο νομοθέτης να δείξει στην επιθυμία της οικογένειας, με την σχετική τροποποίηση του νόμου, είναι προφανές, ότι ήταν αποτέλεσμα της κατακραυγής που υπήρξε. Διότι έγινε αντιληπτό από τον συντάκτη του νόμου, ότι αν υπήρχε οικογένεια πού να μην συναινεί στην (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων, τότε θα υπήρχαν πολλά τραγικά περιστατικά διενέξεων πού θα έπαιρναν δημοσιότητα. 

Το σκάνδαλο από τα περιστατικά δημοσιότητας είναι πού ενδιαφέρει τον νομοθέτη, και μόνο αυτό. 

Διότι αν ήταν αλλιώς, τότε ποιά είναι η χρησιμότητα αυτού του όρου; Γιατί υπάρχει; 

Μα υπάρχει ακριβώς για να παρακάμπτει την λογικά και νομικά εικαζόμενη βούληση του εκλιπόντος για ΜΗ παραχώρηση των οργάνων του, βούληση την οποία ο νόμος περιφρονεί απολύτως, στις περιπτώσεις πού: 

α) οι συγγενείς αποφασίζουν να δώσουν την άδεια αφαίρεσης των οργάνων εικάζοντας με την σειρά τους, την συναίνεση του εκλιπόντος ή υποεκτιμώντας την τυχόν μη συναίνεσή του ή 

β) δεν υπάρχουν συγγενείς, 
Διότι βάσει αυτού του όρου, σε περίπτωση συμφωνίας της οικογένειας του δότη και ακόμα περισσότερο σε περίπτωση παντελούς έλλειψης οικογένειας, η (εικαζόμενη)υφαρπαγή των οργάνων μπορεί να γίνεται με την άνεση της έλλειψης βλαβερών για την δημοσιότητα προστριβών. 

Τι θα ήταν τιμιότερο από το να γίνεται η δωρεά οργάνων αποκλειστικά και μόνο εφ’ όσον υπάρχει κάρτα δωρητή, την οποία με ελεύθερη βούληση (και παρακινούμενος από τις διαφημιστικές εκστρατείες) θα επέλεγε να αποκτήσει ο δωρητής, αφού όμως πρώτα στην ίδια την κάρτα αναγραφόταν με σαφήνεια ο όρος ότι: 

«Έχω πλήρη επίγνωση ότι ο εγκεφαλικός θάνατος (με πλήρη επεξήγηση), εξομοιώνεται με θάνατο (οπότε ενώ ο δότης ενδέχεται να είναι ζωντανός σωματικά, ξεκινάει η αφαίρεση των οργάνων του), αν και μία μερίδα επιστημόνων όπως και πάρα πολλοί απλοί άνθρωποι (πού έχουν εξ ίσου λόγο σε αυτό το ζήτημα) διαφωνεί με αυτόν τον τρόπο προσδιορισμού του θανάτου». 

Έτσι θα λάμβανε υπ’ όψιν του ο υποψήφιος δωρητής και την άποψη περί (εικαζόμενης) ιδιοτέλειας του συστήματος, βεβαίως βεβαίως για ανθρωπιστικούς λόγους. 

Όπως είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς, ο μέσος άνθρωπος είναι παντελώς απληροφόρητος για την επίμαχη διάταξη περί εικαζόμενης συναίνεσης, (πόσο μάλλον περί του λεγόμενου εγκεφαλικού θανάτου), αλλά και αν κάπου προς στιγμήν το ακούσει, ούτε που πρόκειται να εμβαθύνει ως προς τις συνέπειες αυτού που σαν τίτλο άκουσε. 

Κατά συνέπεια η εικαζόμενη συναίνεση αυτών πού αν ήξεραν με σαφήνεια τι σημαίνει και σε τι ακριβώς υποτίθεται ότι συναινούν, δεν θα δεχόντουσαν να είναι δωρητές, είναι προφανής απάτη.

Διότι (αφήνοντας προς στιγμήν τα ουσιώδη ζητήματα του εγκεφαλικού θανάτου και της παρασιώπησής του, καθώς καί των θεμάτων που εμπλέκονται), αν κάποιος, όπως ο ΕΟΜ, ισχυριστεί ότι έγινε ή θα γίνει επαρκής δημοσιοποίηση για την αρνητική δήλωση και την εικαζόμενη συναίνεση, τότε γιατί δεν γίνεται και επαρκής δημοσιοποίηση όσον αφορά την δωρεά οργάνων;

Εάν πάλι γίνεται επαρκής δημοσιοποίηση όσον αφορά την δωρεά οργάνων, τότε σίγουρα όσοι το εγκρίνουν έχουν γίνει ήδη δωρητές οπότε ποιός ο λόγος εισαγωγής της διάταξης περί αρνητικής δήλωσης πού τόσο αμφισβητείται;

Ο ΕΟΜ στην ανακοίνωσή του αναφέρει: 

«Ο ΕΟΜ, καταλήγοντας, εκφράζει τη λύπη του, καθώς στο γενικότερο πλαίσιο «εκφοβισμού» του κοινού χρησιμοποιείται ως μέσο και ο θεσμός της Δωρεάς Οργάνων, ένας θεσμός που έχει ως βάση και απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική συναίνεση.

Είναι μάλιστα ιδιαίτερα δυσάρεστο, να κυκλοφορούν, αβίαστα και απερίσκεπτα, τέτοιες ανακοινώσεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό του κοινού από τον ανιδιοτελή σκοπό της Δωρεάς Οργάνων».

Καταλήγοντας, ο ΕΟΜ στην ανακοίνωσή του ας μην εκφράζει υποκριτικά τη λύπη του και την δυσαρέσκειά του, βαφτίζοντας την (εικαζόμενη) υφαρπαγή ως«κοινωνική συναίνεση» και «δωρεά» και τους υγιείς προβληματισμούς, ως: «ανακοινώσεις που κυκλοφορούν αβίαστα και απερίσκεπτα, με αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό του κοινού από τον ανιδιοτελή σκοπό της (εικαζόμενης) Δωρεάς Οργάνων». 

Η ανακοίνωση του ΕΟΜ: 

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ 

Η ισχύς του άρθρου 9, του νόμου 3984 (ΦΕΚ 150/27-6-2011) περί ‘Εικαζόμενης Συναίνεσης’ ξεκινά την 1η Ιουνίου 2013. Η εικαζόμενη συναίνεση, προβλέπεται από την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 2010/53/EΕ και ισχύει εδώ και χρόνια σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη όπως: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Εσθονία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Ρουμανία, Σουηδία, Φινλανδία, Πολωνία, Ουγγαρία, χωρίς κανένα πρόβλημα, καθώς πάντοτε ενημερώνονται οι συγγενείς του εκλιπόντος για το ενδεχόμενο της δωρεάς οργάνων ως ρητά προβλέπεται στο ν.3984/11 άρθρο 9 παράγραφος 2. Άλλωστε και ο προηγούμενος νόμος 2737/99 είχε παρόμοια ρύθμιση. 

Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι το άρθρο 9 του ν. 3984/2011, τροποποιήθηκε, με το ν. 4075/ΦΕΚ 89/11.4.2012, ως εξής: «Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του σύμφωνα με την παράγραφο 3 και κατόπιν συναίνεσης της οικογένειάς του». Το σημείο αυτό, ωστόσο, οι συντάκτες των δυσφημιστικών άρθρων δεν φρόντισαν να το συμπεριλάβουν, έτσι ώστε να υπάρχει ξεκάθαρη και πλήρης ενημέρωση. 

Υπογραμμίζεται, ότι ουδέποτε στην Ελλάδα όπως και στις άλλες χώρες της Ε.Ε., που πραγματοποιούνται μεταμοσχεύσεις κάτω από ισχυρά νομικά πλαίσια και ανεξαρτήτως νομοθετημένου τρόπου συναίνεσης, δεν έχουν ληφθεί μοσχεύματα από αποβιώσαντα δότη, χωρίς τη συναίνεση της οικογένειάς του. 

Ο ΕΟΜ διαβεβαιώνει κατηγορηματικά, εκπροσωπώντας τους εμπλεκόμενους ιατρούς και νοσηλευτές των ΜΕΘ και των Μονάδων Μεταμόσχευσης, ότι εθιμικά και νομικά, η όλη διαδικασία λήψης οργάνων γινόταν, γίνεται και θα γίνεται πάντοτε συναινετικά. Καλύπτεται έτσι απόλυτα και διασφαλίζεται ότι η ελάχιστη διαφωνία ή άρνηση λαμβάνεται υπ’ όψη και καμία πράξη δεν λαμβάνει χώρα υποχρεωτικά. Δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση λήψης οργάνων από αποβιώσαντα δότη, χωρίς την ενυπόγραφη συναίνεση των οικείων του.  

Επιπλέον, με την ισχύ της Εικαζόμενης Συναίνεσης, διασφαλίζεται, μέσω της δυνατότητας «αρνητικής δήλωσης», η άρνηση του πολίτη να γίνει δότης οργάνων γεγονός, που με την ισχύουσα νομοθεσία της δηλούμενης συναίνεσης (κάρτα δωρητή), δεν διασφαλιζόταν, καθώς η δωρεά οργάνων του εκλιπόντος,  επαφιόταν στην απόφαση της οικογένειας. Δηλαδή, σύμφωνα με το νέο νόμο, σε περίπτωση προϋπάρχουσας αρνητικής δήλωσης, ο εκλιπών δεν θα γίνει δότης οργάνων ακόμα και εάν η οικογένειά του το επιθυμεί. 

Ο ΕΟΜ, καταλήγοντας, εκφράζει τη λύπη του, καθώς στο γενικότερο πλαίσιο «εκφοβισμού» του κοινού χρησιμοποιείται ως μέσο και ο θεσμός της Δωρεάς Οργάνων, ένας θεσμός που έχει ως βάση και απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική συναίνεση. 

Είναι μάλιστα ιδιαίτερα δυσάρεστο, να κυκλοφορούν, αβίαστα και απερίσκεπτα, τέτοιες ανακοινώσεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό του κοινού από τον ανιδιοτελή σκοπό της Δωρεάς Οργάνων, με τελικούς αποδέκτες τους πάσχοντες ασθενείς συνανθρώπους μας, οι οποίοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους για μια καλύτερη ποιότητα ζωής και υγείας στην ανεύρεση ενός μοσχεύματος. 

Ο ΕΟΜ απευθυνόμενος στους Έλληνες πολίτες και στην ελληνική κοινωνία και υπερασπιζόμενος το δικαίωμα των ασθενών στη λυτρωτική γι’ αυτούς μεταμόσχευση, δηλώνει ότι η Δωρεά Οργάνων μετά το τέλος της ζωής αποτελεί και θα αποτελεί την ύψιστη μορφή εθελοντικής προσφοράς και αλτρουισμού, με μοναδικό κίνητρο την ανιδιοτέλεια, τον ανθρωπισμό και την αγάπη για τον πάσχοντα συνάνθρωπο. 

ΣΕΝΑΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΝ 

Η λήψη οργάνων, με σκοπό την «εμπορία», όπως αυτή περιγράφεται σε ανώνυμες αναρτήσεις στο διαδίκτυο, ύστερα από απαγωγή ή εγκληματική ενέργεια, είναι πρακτικά και επιστημονικά αδύνατη και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί, υπό τις συνθήκες αυτές, να πραγματοποιηθεί μεταμόσχευση. 

Διευκρινιστικά αναφέρουμε ότι ως «εμπόριο οργάνων» νοείται η αγοραπωλησία οργάνων, με την οικειοθελή παραχώρηση οργάνου από  ζωντανό δότη, έναντι οικονομικού ανταλλάγματος. Η ενέργεια αυτή λαμβάνει χώρα σε κράτη, όπου το νομικό τους πλαίσιο δεν την απαγορεύει ρητά. 

Στην Ελλάδα, ωστόσο, δεν έχει υπάρξει ποτέ κρούσμα μεταμόσχευσης οργάνου προερχόμενου από εμπόριο οργάνων σώματος. Και αυτό διότι στη χώρα μας, οι μεταμοσχεύσεις είτε από ζώντα είτε από πτωματικό δότη πραγματοποιούνται μόνο σε μονάδες μεταμόσχευσης δημοσίων νοσοκομείων, υπό τον αυστηρό έλεγχο και την εποπτεία του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων και του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Οι μεταμοσχεύσεις πραγματοποιούνται μέσα από την συνεχή συνεργασία ενός δικτύου φορέων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, όπου τα νοσοκομεία των δοτών, οι μονάδες μεταμόσχευσης των ληπτών, τα εργαστήρια που ελέγχουν την ιστοσυμβατότητα, η κατανομή με βάση την Εθνική Λίστα, και η μεταφορά των μοσχευμάτων με τη συνδρομή του ΕΚΑΒ, γίνονται υπό το συνεχή έλεγχο και συντονισμό του ΕΟΜ, που λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως. 

Στην Ελλάδα, όπως και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εμπορία οργάνων είναι παράνομη. Όπως και στο προηγούμενο νομικό καθεστώς (ν.2737/99) απαγορευόταν κάθε συναλλαγή που αφορούσε στη δωρεά οργάνων και τη μεταμόσχευση και προβλέπονταν  σχετικές ποινικές κυρώσεις,  έτσι και στο νόμο 3984/11 (Α 150) προβλέπεται ρητά (άρθρο 5) όχι μόνον η απαγόρευση  κάθε είδους οικονομικού ή άλλου ανταλλάγματος στο δότη ή στην οικογένειά του ή στο ιατρικό και λοιπό προσωπικό που συμμετέχει αλλά ακόμη και η γνωστοποίηση της ανάγκης ή της διαθεσιμότητας με σκοπό την ανταλλαγή. 

Όλες αυτές οι νομικές ασφαλιστικές δικλείδες καθώς και οι απόλυτα ελεγχόμενες συνθήκες που απαιτούνται για την αφαίρεση και μια επιτυχή μεταμόσχευση, μετά βεβαιότητας αποκλείουν την εμπορία οργάνων ή οποιοδήποτε άλλο «σενάριο». Επιπλέον, η μεταμόσχευση αποτελεί μια ιδιαίτερα πολύπλοκη ιατρική πράξη, όπου απαιτείται άρτια επιστημονική γνώση πολλών ειδικοτήτων, χειρουργική εξειδίκευση και υψηλής ασφάλειας υλικοτεχνικές υποδομές για να πραγματοποιηθεί. 

ΟΔΗΓΙΕΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ 

Ο Ε.Ο.Μ. συγκεντρώνει τις δηλώσεις των πολιτών που εκφράζουν την άρνησή τους με τη διαδικασία του άρθρου 9 παρ. 3, που προβλέπει έγγραφη δήλωση της άρνησης.  

Η «αρνητική δήλωση»  η οποία μπορεί να έχει τη μορφή Υπεύθυνης Δήλωσης ή της απλής δήλωσης που θα βεβαιώνεται το γνήσιο της υπογραφής από αρμόδια αρχή, αποστέλλεται στον Ε.Ο.Μ. ταχυδρομικά ή με φαξ,  πρωτοκολλείται και καταχωρείται σε σχετικό αρχείο. 

Επισημαίνουμε, ότι στη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ρητά η άρνηση (π.χ. «σε περίπτωση θανάτου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου προς μεταμόσχευση») ενώ θα πρέπει να αναγράφονται τα εξής προσωπικά στοιχεία: Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας.

Τα ανήλικα τέκνα συμπεριλαμβάνονται στην υπεύθυνη δήλωση του ενός γονέα, με τα ονόματά τους και την ημερομηνία γέννησής τους. 

Οι δηλώσεις θα πρέπει να αποστέλλονται : 

Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων 
Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων 
Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα 
Φαξ : 210 7255066 

Μετά την έναρξη ισχύος του σχετικού άρθρου (1/6/2013), θα αρχίσουν να αποστέλλονται ταχυδρομικώς οι σχετικές βεβαιώσεις σε όποιον έχει εγγραφεί στο αρχείο Αρνήσεων. 

Επισημαίνεται, ότι η δήλωση άρνησης δωρεάς οργάνων μετά θάνατον, δεν έχει συγκεκριμένη προθεσμία υποβολής, ούτε λήγει μετά το πέρας της 1ης Ιουνίου 2013, οπότε και θα αρχίσει ισχύς άρθρου 9, του νόμου 3984 (ΦΕΚ 150/27-6-2011) περί ‘Εικαζόμενης Συναίνεσης’. 

Είναι αυτονόητο ότι, οποιαδήποτε στιγμή κάποιος πολίτης το επιθυμεί, ακόμα και μετά τον Ιούνιο του 2013, θα μπορεί να δηλώνει την  άρνησή του στην μετά θάνατον δωρεά οργάνων. 

«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

1 σχόλια

  1. SOS! δείτε σχετικά

    ΨΗΦΙΣΜΑ : Ανίσχυρος ο καινούργιος νόμος για τις μεταμοσχεύσεις

    http://justiceforgreece.wordpress.com/2013/02/15/ψηφισμα-ανίσχυρος-ο-καινούργιος-νόμ/

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μπορείτε να γράψετε και να σχολιάσετε τα πάντα, αλλά αν το κείμενο σας περιέχει υβριστικούς χαρακτηρισμούς σας ενημερώνουμε ότι δεν θα δημοσιεύεται. Σε περίπτωση καθυστέρησης δημοσίευσης των σχολίων ζητούμε συγνώμη και παρακαλούμε να μην βγάζετε αυθαίρετα συμπεράσματα. Με σεβασμό και εκτίμηση η διαχείριση του ιστολογίου