Select Menu

Slider

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

My Place

ΚΟΣΜΟΣ

ΕΥΡΩΠΗ

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Τρεις ημερομηνίες μέχρι την 20η Φεβρουαρίου, οπότε συνεδριάζει ξανά το Eurogroup, μπορεί να αποσαφηνίσουν ή και να συσκοτίσουν ακόμη περισσότερο το τοπίο της δεύτερης αξιολόγησης.

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η πρώτη είναι η 3η Φεβρουαρίου, η προσεχής Παρασκευή οπότε συνέρχεται στη Μάλτα η άτυπη σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. Προφανώς προσφέρεται για παρασκηνιακές ζυμώσεις και επαφές και η κυβερνητική προσδοκία είναι να καταφέρει ο πρωθυπουργός να εξασφαλίσει μια ελάχιστη κοινή έκφραση προθέσεων από όλους τους εμπλεκόμενους για άρση του αδιεξόδου στη διαπραγμάτευση. Προς επιδείνωση της θέσης του ΔΝΤ.

Η δεύτερη, και μάλλον η κρισιμότερη, είναι η 6η Φεβρουαρίου (την προσεχή Δευτέρα), οπότε συνεδριάζει το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον. Το σκεπτικό του Ταμείου για το ελληνικό χρέος, τη βιωσιμότητά του και τους όρους συμμετοχής του στο ελληνικό πρόγραμμα είναι πλέον πασίγνωστο, μετά τη διαρροή των εκθέσεών του. Το ΔΝΤ διατυπώνει την αρκετά καθαρή θέση ότι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους είναι ανεπαρκή, ότι τα μεσοπρόθεσμα μέτρα πρέπει να γίνουν γνωστά και να είναι ουσιαστικά και πως τα πλεονάσματα 3,5% είναι ανέφικτα. Κι αυτό πέρα από τον τυχοδιωκτισμό της θέσης με την οποία εξυπηρετεί τη γραμμή Σόιμπλε, ότι δηλαδή αν οι Ευρωπαίοι δανειστές επιμένουν σε υψηλά πλεονάσματα αυτά θα πρέπει να διασφαλίζονται με ψηφισμένα από τώρα μέτρα. Ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι μέχρι σήμερα το ΔΝΤ ουδέποτε έχει επίσημα και δημόσια δεσμευτεί ότι η εξασφάλιση αυτής της προϋπόθεσης σημαίνει και συμμετοχή του με δανεισμό στο Μνημόνιο. Ξεκινώντας, λοιπόν, από μια κατ’ αρχήν αρνητική στάση στο ενδεχόμενο συμμετοχής του θα πρέπει να δούμε πώς ακριβώς θα επηρεάσει την τελική θέση του Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ η αμερικανική στάση και ο κλιμακούμενος ρητορικός πόλεμος της κυβέρνησης Τραμπ με τη γερμανική ηγεσία. Τα μέχρι στιγμής δεδομένα μάλλον προϊδεάζουν για επιδείνωση της θέσης του ΔΝΤ.

Ο Ρέγκλινγκ συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις

Η τρίτη ημερομηνία κλειδί είναι η 9η Φεβρουαρίου, δηλαδή η επόμενη συνεδρίαση του EuroWorkingGroup. Τίποτε δεν είναι προδιαγεγραμμένο γι’ αυτή τη συνεδρίαση χωρίς μια απόφαση του ΔΝΤ ή μια ένδειξη για τις προθέσεις τους. Ακόμη κι αν η κυβέρνηση προσέλθει στη συνεδρίαση έτοιμη για μεγάλους συμβιβασμούς στα εκκρεμή πεδία της αξιολόγησης, είναι υπόθεση των Ευρωπαίων δανειστών να ξεκαθαρίσουν αν διαθέτουν Plan A, αλλά και Plan B, όπου το πρώτο αντιστοιχεί σε μια σαφή δήλωση του ΔΝΤ ότι προτίθεται να χρηματοδοτήσει την Ελλάδα και το δεύτερο σε μια σαφή άρνησή του ή σε όρους που θα απορρίψει η γερμανική ηγεσία. Κι εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: το Βερολίνο διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι μη συμμετοχή του ΔΝΤ σημαίνει μη εκταμίευση των δόσεων και διακοπή του προγράμματος. Κι ενώ ο επικεφαλής του ESM τη μια μέρα δηλώνει ότι θα αρκούσε και συμμετοχή του Ταμείου χωρίς χρηματοδότηση, δηλαδή ως συμβούλου, την επομένη η γερμανική ηγεσία, θυμίζοντας ποιος είναι τ’ αφεντικό, υποχρεώνει τον Κλάους Ρέγκλινγκ σε διορθωτική δήλωση ότι η πλήρης εμπλοκή του ΔΝΤ σημαίνει και χρηματοδότηση. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα ακόμη σιωπηρό γερμανικό «πραξικόπημα», αντίστοιχο μ’ αυτό του Δεκεμβρίου που πάγωσε τα μέτρα για το χρέος.

Γερμανικά «οδοφράγματα» παντού

Άλλωστε, η πραξικοπηματική τακτική της γερμανικής ηγεσίας έναντι του ESM και κάθε ευρωπαϊκού θεσμικού οργάνου αποτολμά κάποια νύξη πρωτοβουλίας αποτροπής μιας νέας κρίσης στην Ευρωζώνη έχει πάρει τις τελευταίες μέρες διαστάσεις επιδημίας. Λίγα 24ωρα μετά την οξεία αντίδραση του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών στην αποκάλυψη των σχεδίων Κομισιόν και ΕΚΤ για την έκδοση κάποιου τύπου ευρωομολόγων, ήρθε και η πανομοιότυπη αντίδραση στα σχέδια για μια ευρωπαϊκή bad bank για τη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Η ανακοίνωση των σχεδίων της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής (EBA) των σχεδίων για δημιουργία μιας ευρωπαϊκής εταιρείας διαχείρισης ενεργητικού στην οποία οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα μπορούν να πουλούν προβληματικά δάνεια και η τοποθέτηση του επικεφαλής του ESM υπέρ της ιδέας αυτής αποδοκιμάστηκαν με δηλώσεις ανώνυμου Γερμανού αξιωματούχου στο Reuters. Είναι μια αντίδραση απολύτως συνεπής με τη γερμανική τροχοπέδη στο ευρύτερο σχέδιο ολοκλήρωσης της τραπεζικής ένωσης- και ιδιαίτερα στη δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου εγγύησης καταθέσεων-. Και σε συνδυασμό με την- συγκρατημένη αλλά σταθερή- πίεση προς την ΕΚΤ να «μαζέψει» το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης εν ονόματι της αύξησης του πληθωρισμού στην Ευρωζώνη, η όλη μεθόδευση Σόιμπλε αφαιρεί κάθε ίχνος αξιοπιστίας από την απάντηση Μέρκελ στις «επιθέσεις» της κυβέρνησης Τραμπ ότι το Βερολίνο χρησιμοποιεί το ευρώ ως «σιωπηρό μάρκο»: η γερμανική πολιτική αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία ότι όχι μόνο δεν σέβεται την  «ανεξαρτησία» της ΕΚΤ που η ίδια επέβαλε, αλλά στραγγαλίζει τα περιθώρια ελιγμών και συμβιβασμών σε κάθε πολιτικό όργανο της Ε.Ε., είτε αυτό ασχολείται με την αξιολόγηση του ελληνικού μνημονίου, είτε με τον οδικό χάρτη ολοκλήρωσης της Ευρωζώνης.

Μεταξύ άλλων η γερμανική ηγεσία αποδεικνύεται από ακατάλληλη έως επικίνδυνη στο να ηγηθεί οποιασδήποτε ευρωπαϊκής απάντησης στην «πρόκληση Τραμπ».



- -
Οι ανόητοι, οι απλοί και ο Γόρδιος Δεσμός

Προβολή φωτογραφίας σε μήνυμαΓράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Παρακολουθούμε καθημερινώς τα τεκταινόμενα αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει ο Λαός μας. Οι καθημερινές και έντονες συγκρούσεις εντός της Βουλής, αυτό το θέατρο του παραλόγου για να εξασφαλίσουμε την εξευτελιστική και τόσο ταπεινωτική για εμάς ως Έθνος χορήγηση της «δόσης».

Όλη αυτή η  ασυδοσία, αλόγιστη πορεία και εκφυλισμός, αυτή η πρωτοφανής για μία «σύγχρονη Πολιτεία» ατιμωρησία των ηγεσιών του πολιτικού συστήματος εξουσίας, της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, των Οργάνων και Θεσμών της Πολιτείας ευθύνονται για τα Μνημόνια και την εκρηκτική, άκρως επικίνδυνη κατάσταση που ευρίσκεται τώρα η Πατρίδα μας.

Ο αμερικανός ιστορικός Χάουαρντ Ζίν είπε το εξής: «αν δεν γνωρίζουμε την Ιστορία, είμαστε κρέας έτοιμο για τους σαρκοφάγους πολιτικούς, για τους διανοούμενους και τους δημοσιογράφους που προμηθεύουν το πιο ακονισμένο μαχαίρι». Ο γράφων αυτό το άρθρο απεχθάνεται το ψεύδος που καταστρέφει τον άνθρωπο. Η Ιστορία ως εργαλείο είναι ένα δημιούργημα του απλού ανθρώπου που καταγράφει γεγονότα κάθε εποχής. Όλα τα επιτεύγματα των ανθρώπων οφείλονται εις την απλότητα της σκέψης. Που αυτό σημαίνει ότι και εις την Πολιτική ο απλός πολίτης δια της ψήφου του εκλέγει πολιτικούς και κόμματα για να κυβερνήσουν την χώρα του. Όμως η άσκηση της ψήφου δεν απαιτεί από τον πολίτη να έχει εξειδικευμένες γνώσεις, αλλά ούτε και από τους πολιτικούς και τα κόμματα. Η ευθύνη όμως της σωστής διακυβέρνησης μίας χώρας εναπόκειται εις τις πράξεις αυτών οι οποίοι εκλέγονται. Που με απλά λόγια σημαίνει ότι η άσκηση της πολιτικής, της σωστής και χρηστής διακυβέρνησης είναι αποκλειστική ευθύνη των Πολιτικών και των Κομμάτων που οφείλουν να διαχειρίζονται τα κοινά  και τις υποθέσεις του Κράτους με φειδώ και ευσυνειδησία. Εις την χώρα μας, αλλά και σε κάθε χώρα του κόσμου, ο πολίτης μπορεί να απαιτεί από τους κυβερνώντας τα πάντα. Αλλά αυτό όμως δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι οι Πολιτικοί και οι Κυβερνήσεις πρέπει να ενδίδουν σε παράλογες απαιτήσεις των ψηφοφόρων και δια της υποχωρήσεως τους να εκθέτουν την χώρα σε κινδύνους, σε εκβιασμούς και εθνικές ταπεινώσεις.

Εκ του λόγου αυτού για την σημερινή κατάντια της Πατρίδας μας ευθύνονται οι ανόητες πολιτικές ηγεσίες και όλα τα κόμματα οι οποίες από το 1981 κατασπατάλησαν 1.1 τρισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία εάν είχαν επενδυθεί για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, θα είχαν ένα πολλαπλασιαστικό όφελος της τάξης των 15 τρις ευρώ και η Ελλάδα θα ήταν από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη. (Άρθρο 12.Νοε.2012: Η λεηλασία του αιώνα και η τιμωρία του Ελληνικού Λαού).  Αυτά προς γνώση εκείνων των ενδογενών και εξωγενών εθνοκτόνων οι οποίοι τώρα κατηγορούν, τιμωρούν και ταπεινώνουν με τα πολλαπλά και επαχθή Μνημόνια τους ‘Ελληνες και την Πατρίδα μας.

Η Ιστορία έχει συνέχεια. Ο γνωστός σε όλους μας Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γιούνκερ σε μία δημόσια δήλωση το 2015 παραδέχθηκε ότι: «τα Όργανα των Βρυξελλών και οι κύριοι συντελεστές που διαμορφώνουν την πορεία της Ε.Ε. γνώριζαν για το τεράστιο πάρτι εις την Ελλάδα., και ότι οι Βρυξέλλες δεν επενέβησαν για να το σταματήσουν, δημιουργώντας ήδη τότε τους σωτήριους Μηχανισμούς και αναχαίτισης της κατρακύλας, διότι 2 χώρες επωφελούντο από την εκτροχιαστική οικονομική κατάσταση εις την Ελλάδα!». Αφήνοντας έτσι υπονοούμενα για το Βερολίνο και το Παρίσι, ότι η κατασπατάληση των κοινοτικών κονδυλίων, αλλά και ο υπέρογκος δανεισμός, δημόσιος και ιδιωτικός, εν τέλει κατέληγε κυρίως εις τις τσέπες της Γερμανίας και της Γαλλίας! Για να είμαστε ειλικρινείς και εις τις τσέπες  πολιτικών παραγόντων του πολιτικού συστήματος εξουσίας της χώρας μας, εκπρόσωπος του οποίου είχε και την αυθάδεια να δηλώσει ανερυθρίαστα «μαζί τα φάγαμε!», και ο οποίος κυκλοφορεί ακόμη ατιμώρητος,  ελεύθερος και περιφέρεται και εις τα διάφορα Κανάλια.

Ας μη γελιόμαστε. Η πολυσυζητημένη «Δημοκρατία» εις την Ευρωπαϊκή Ένωση(Ε.Ε.) κατέστη έννοια κενού περιεχομένου και δεν εκφράζει δυστυχώς το πνεύμα και τις ιδέες των Οραματιστών  Robert Schumann, Jean Monet, Alcide de Gasperi, Konrad Adenauer, Winston Churchill για μία Ευρώπη των Λαών και της Αλληλεγγύης. Ο παροξυσμός και η αυθαιρεσία πολλών ανόητων της Ε.Ε. αλλά και της χώρας μας, καταστρέφει τις αξίες, τις συνειδήσεις και τις παραδόσεις των Λαών της Ευρωπαϊκής Ηπείρου. Χαρακτηριστικό φαινόμενο είναι ότι εθελοτυφλούμε για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν εις την χώρα μας, αλλά και εις την Ε.Ε., για την προπαγάνδα των μεγάλων ΜΜΕ, και δεν βλέπουμε το πιο απλό πράγμα που έχει σχέση με την έννοια Δημοκρατίας.

Ότι η πολιτική εις την Ε.Ε., αλλά και η τύχη των Λαών της αποφασίζεται και ευρίσκεται μόνον εις τα χέρια μερικών ολίγων. Όπως π.χ. Μέρκελ, Ολάντ, Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ, Γιούνκερ, Μοσκοβισί, οι οποίοι όμως δεν είναι εκλεγμένοι από τους Λαούς της Ε.Ε.  Και εκ του λόγου αυτού δεν έχουν ούτε την δημοκρατική νομιμοποίηση να αποφασίζουν για τις τύχες της Ευρώπης. Όμως με την αντιδημοκρατική και εχθρική τους συμπεριφορά εκθέτουν ακόμη και τους πολίτες των δικών τους χωρών, οι οποίοι εισπράττουν την αντιπάθεια και την έχθρα των ταπεινωμένων ευρωπαίων συνανθρώπων εξαιτίας της άφρονης πολιτικής των δικών των Πολιτικών Ηγεσιών, οι οποίες καταστρέφουν την Ε.Ε., αλλά ταυτόχρονα διχάζουν και πάλιν την Ευρώπη.

Η Ελλάδα κατέστη ένα πειραματόζωο των ανόητων και των επικίνδυνων της Ε.Ε. Εις την Συνάντηση Κορυφής των Ευρωπαίων Ηγετών εις τις Κάνες τον Νοε.2011 ο Γάλλος Πρόεδρος Σαρκοζί προσέβαλε και εξύβρισε χυδαιότατα τον Έλληνα Πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, και ο Ελληνικός Λαός υποχρεώθηκε να χρεωθεί τις τεράστιες ζημίες των Ιδιωτικών Γερμανικών και Γαλλικών Τραπεζών, ως Δημόσιο χρέος της Ελλάδος. Ένα ανεπανάληπτο  έγκλημα εις βάρος της Ελλάδος, το οποίο ούτε δημοσιεύθηκε, αλλά ούτε σχολιάστηκε  από τα ΜΜΕ. Και ότι εξαιτίας των ζημιών των Τραπεζών των 2 χωρών, η χώρα μας υποχρεώθηκε σε ένα τεράστιο Πρόγραμμα Βοήθειας 250 δις Ευρώ, δηλαδή ένα Μνημόνιο το οποίο συνυπογράφηκε από όλες τις χώρες της Ε.Ε., δηλαδή και από τις πιο φτωχότερες. Μία παγίδα για να είναι τώρα η αλυσοδεμένη και ταπεινωμένη  Πατρίδα μας αντιμέτωπη και  υπόλογη  απέναντι και όλων των 28 μελών της Ε.Ε.! Ο πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάσιμο Ντ’Αλέμα δήλωσε την 6/7/2015 ότι:«από τα 250 δις, τα 220 δις Ευρώ κατέληξαν απευθείας εις τις γερμανικές, γαλλικές τράπεζες».

Πρόδηλο είναι επίσης, ότι οι εγχώριοι υπαίτιοι της τεράστιας εθνικής μας καταστροφής υπογράφουν προθύμως και όλα τα Μνημόνια, διότι εντός της Ε.Ε. αισθάνονται ασφαλείς και ατιμώρητοι, και απεύχονται την έξοδο της χώρας μας από την Ε.Ε. ή και την διάλυση της Ε.Ε., διότι φοβούνται την βαρύτατη τιμωρία του Ελληνικού Λαού.

Οι ανόητοι της Ε.Ε. καταστρέφουν, δυσκολεύουν και μπερδεύουν την Ευρώπη, αλλά και δεν κατανοούν ούτε και το πιο απλό. Ότι το χρέος της Ελλάδος, για το οποίο ευθύνονται αυτοί, δεν είναι βιώσιμο εις τον αιώνα τον άπαντα, κατά την γνώμη όλων των διεθνών οικονομικών εκθέσεων. Κατασκεύασαν σκοπίμως ένα Γόρδιο Δεσμό που καταστρέφει και την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. Όμως τώρα εναπόκειται εις την ιστορική ευθύνη, την θέληση και δύναμη του Ελληνικού Λαού με μία απλή πράξη να σπάσει με το σπαθί του τον Γόρδιο Δεσμό, για να σώσει την Πατρίδα μας, αλλά και την Ευρώπη.

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια. 

- - -
Η Ευρωβουλευτής του ECR και Πρόεδρος της Αλληλεγγύης Δρ. Ελένη Θεοχάρους, με παρέμβασή τη στην Επιτροπή Εξωτερικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ως σκιώδης εισηγήτρια της έκθεσης για την ενταξιακή διαδικασία της Αλβανίας, υποστήριξε ότι η εκεί Ελληνική μειονότητα βρίσκεται υπό διωγμό και ότι γίνονται διάφορες διοικητικές αλλαγές και μετακινήσεις πληθυσμών- Κοσσοβάρων και άλλων μουσουλμάνων- προκειμένου να αλλάξει η δημογραφική ταυτότητα περιοχών, σε βάρος των Ελλήνων της Αλβανίας.

Η Δρ. Θεοχάρους θεωρεί σημαντικό τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ελληνικής μειονότητας, όπως προκύπτουν και από τις διεθνείς συνθήκες αλλά και όλων των άλλων θρησκευτικών, εκπαιδευτικών και περιουσιακών δικαιωμάτων των Ελλήνων της Αλβανίας, αντί να καταπιέζονται βάναυσα. Υποστήριξε επίσης πως δεν είναι δυνατόν να προχωρήσει η ενταξιακή διαδικασία της Αλβανίας, εάν η χώρα αυτή δεν προβεί σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις προς αντιμετώπιση της διαφθοράς, της εγκληματικότητας, της διασύνδεσης της διοίκησης με την εγκληματικότητα και της μεταρρύθμισης της Δικαιοσύνης.

Η Πρόεδρος της Αλληλεγγύης έχει καταθέσει σχετικές με το θέμα τροπολογίες για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας.

Η κ. Θεοχάρους επισημαίνει ότι η έκθεση για την Αλβανία είναι ελλιπής, εκφράζει μόνο ευσεβείς πόθους και οδηγεί στα ίδια σφάλματα που έγιναν όσον αφορά την Τουρκία. Δήλωσε ότι θα παλέψει ως το τέλος για την βελτίωσή της.


Από ΚΥΠΕ
- - -
Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πρόταση διατύπωσε ο υπουργός εσωτερικών Παναγιώτης Σκουρλέτης χθες από το βήμα της…Βουλής.

Απευθυνόμενος στους βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη, πρότεινε να παρακρατείται ο μισθός των βουλευτών των κομμάτων προκειμένου να καλυφθούν τα θαλασσοδάνεια τους.

- -
Εάν δεν ληφθούν άμεσα ριζικά μέτρα, η παγκόσμια οικονομία θα βυθιστεί στην ύφεση, ενώ προβλέπονται μαζικές αθετήσεις πληρωμών – με αποτέλεσμα πρώτα να καταρρεύσει η πραγματική οικονομία και μετά το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Γράφει ο Άρης Οικονόμου

«Τα χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν, δεν πληρώνονται – ενώ ένα σημαντικό ερώτημα είναι ο τρόπος, μέσω του οποίου δεν πληρώνονται. Ένα θετικό παράδειγμα του τρόπου μη πληρωμής τους αποτελεί η γερμανική νομισματική μεταρρύθμιση του 1948, κατά την οποία διαγράφηκαν τα εσωτερικά ιδιωτικά χρέη – με άμεση συνέπεια να ήταν τότε οι εταιρείες σε θέση να ξεκινήσουν ξανά την παραγωγή, χωρίς τα βάρη του υπερβάλλοντος κόστους (τόκοι κλπ.) που προκαλούν τα χρέη.  

Το αποτέλεσμα ήταν μία μακρά περίοδος οικονομικής ανάπτυξης, η οποία χαρακτηρίσθηκε ως το γερμανικό θαύμα. Εν τούτοις, η χώρα εκείνη που εμποδίζει σήμερα μία τέτοια λύση στην Ευρώπη, ειδικά στο Νότο, δεν είναι άλλη από την ίδια τη Γερμανία – αυτήν που ωφελήθηκε δηλαδή τα μέγιστα, ειδικά από τη διαγραφή επίσης των εξωτερικών χρεών της το 1953, οπότε σωστά θεωρείται ως το πιο αχάριστο κράτος του πλανήτη (άρθρο).
Παράλληλα οι τράπεζες, οι οποίες δεν κατανοούν σωστά τα συμφέροντα τους, αποκλείουν κάθε είδους δανειακές ελαφρύνσεις – οπότε, εάν δεν αλλάξουν γνώμη τόσο η Γερμανία, όσο και οι τράπεζες, θα καταρρεύσει πρώτα η πραγματική οικονομία και στη συνέχεια ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, μαζί με το ευρώ. Είτε στη μία πάντως περίπτωση, είτε στην άλλη, τα χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν, δεν θα πληρωθούν – μόνο ο τρόπος θα αλλάξει” (M. Hudson με παρεμβάσεις).

Άρθρο

Σχεδόν ολόκληρη η Δύση, καθώς επίσης ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη, υποφέρουν από δύο ουσιώδη, μεγάλα προβλήματα: (α) από τη συνεχώς μειούμενη παραγωγικότητα των εργαζομένων, καθώς επίσης (β) από την υπερχρέωση κρατών, τραπεζών επιχειρήσεων και νοικοκυριών.

Ως εκ τούτου, μειώνονται τα έσοδα των χωρών, περιορίζεται το κοινωνικό κράτος, αυξάνονται οι φόροι, μειώνεται η κατανάλωση οπότε οι επενδύσεις κοκ. – με αποτέλεσμα να κλιμακώνονται τα χρέη, να εξυπηρετούνται όλο και πιο δύσκολα, καθώς επίσης να δημιουργούνται προβλήματα στις τράπεζες.

Το πρόβλημα της παραγωγικότητας

Ειδικά όσον αφορά την παραγωγικότητα των εργαζομένων, η εξέλιξη της τις τελευταίες δεκαετίες τόσο στη Γερμανία, όσο και στις Η.Π.Α. (Πίνακας Ι) τεκμηριώνει πως σύντομα θα πάψει εντελώς να αυξάνεται, εάν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα.

Πίνακας Ι: Μέση ετήσια αύξηση της παραγωγικότητας* σε ποσοστά (*πραγματικό ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας).

Χρονική περίοδος
Γερμανία
Η.Π.Α.
1971-1980
3,8%
1,5%
1981-1990
2,3%
1,6%
1991-2005
2,0%
2,1%
2006-2015
0,8%
1,0%
Πηγή: ΟΟΣΑ

Περαιτέρω, σύμφωνα με τη μελέτη ενός αμερικανού (B. De Long), την ίδια περίπου χρονική περίοδο παρατηρείται ταυτόχρονα μείωση των πραγματικών επιτοκίων – όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, το οποίο αναφέρεται στα δεκαετή ομόλογα του αμερικανικού, καθώς επίσης του γερμανικού δημοσίου.
256
Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη των πραγματικών επιτοκίων (= ονομαστικά πλην τον πληθωρισμό) των δεκαετών ομολόγων της Γερμανίας (γαλάζια καμπύλη), καθώς επίσης των Η.Π.Α. (μπλε διακεκομμένη).

Η τάση δε στα εταιρικά ομόλογα είναι ανάλογη, παρά το ότι το επίπεδο τους είναι υψηλότερο – γεγονότα που σημαίνουν πως είτε οι επενδύσεις στην πραγματική οικονομία γίνονται όλο και πιο λίγο ελκυστικές, είτε πως οι αποταμιεύσεις έχουν αυξηθεί περισσότερο, από ότι η ζήτηση, είτε και τα δύο μαζί.

Περαιτέρω, ο Αμερικανός παρουσίασε έναν κατάλογο, με έξι διαφορετικές ερμηνείες του φαινομένου της μείωσης των επιτοκίων των ομολόγων, οι οποίες έχουν διατυπωθεί από τους οικονομολόγους στην παρένθεση – σύμφωνα με τον οποίο τα εξής:

(α) Λόγω της μη ισορροπημένης αναδιανομής των εισοδημάτων, οι αποταμιεύσεις έχουν αυξηθεί υπερβολικά – αφού τα πλούσια εισοδηματικά στρώματα δεν καταναλώνουν όσα κερδίζουν. Ως εκ τούτου, η προσφορά χρημάτων είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση, οπότε μειώνονται τα επιτόκια (Hobson).

(β)  Τόσο η τεχνολογική πρόοδος, όσο και η αύξηση του πληθυσμού είναι στάσιμα, μειώνεται η κερδοφορία των επενδύσεων, οπότε δεν διενεργούνται αρκετές – άρα μειώνονται η ζήτηση και εξ αυτής τα επιτόκια (Hansen).

(γ)  Οι σημαντικότεροι επενδυτές, οι οποίοι δεν τοποθετούν σε πρώτη προτεραιότητα το κέρδος, αλλά τα πολιτικά ρίσκα, έχουν αυξήσει τη ζήτηση σε ασφαλή περιουσιακά στοιχεία, τα οποία δεν είναι εκτεθειμένα σε μεγάλους κινδύνους – με αποτέλεσμα να μειώνονται τα επιτόκια αυτών ακριβώς των επενδύσεων, όπως είναι τα αμερικανικά, ελβετικά και γερμανικά ομόλογα (Bernanke).

(δ)  Ο χρηματοπιστωτικός κλάδος είναι δυσλειτουργικός – με την έννοια ότι δεν καταφέρνει να αυξήσει την επιθυμία ανάληψης ρίσκου από τις κοινωνίες. Ως εκ τούτου υπάρχει μία μεγάλη «ψαλίδα» μεταξύ των επιτοκίων των ασφαλών και υψηλού ρίσκου επενδύσεων (Rogoff).

(ε)  Λόγω του πολύ χαμηλού σημερινού και αναμενόμενου πληθωρισμού, ακόμη και ένα μηδενικό επιτόκιο για σίγουρες επενδύσεις είναι πολύ υψηλό, για να υπάρξει ισορροπία μεταξύ των επενδύσεων, καθώς επίσης της αποταμίευσης, σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης. Ως εκ τούτου, έχουμε επιστρέψει ξανά στα οικονομικά της ύφεσης (depression economics – Krugman, Blanchard)

(στ) Η αδύναμη ζήτηση για κεφαλαιακά αγαθά, σε συνδυασμό με τη ραγδαία πτώση των τιμών τους, έχουν περιορίσει σημαντικά τις προοπτικές κερδοφορίας των επιχειρήσεων αυτών των κλάδων – της πραγματικής οικονομίας δηλαδή.

Συνεχίζοντας, όλοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι σε θέση μόνος του να αντιμετωπίσει την οικονομική στασιμότητα – γεγονός που σημαίνει πως χωρίς τη δραστηριοποίηση του δημοσίου δεν πρόκειται να υπάρξει λύση. Στα πλαίσια αυτά προτείνονται τα εξής:

(1)  Πρέπει να αποκατασταθεί η μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων και των περιουσιακών στοιχείων – μέσω ενός προοδευτικού φορολογικού συστήματος, καθώς επίσης με στοχευόμενες μεταφορές από τα επάνω προς τα κάτω.

(2)  Απαιτείται μία επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, η οποία να επικεντρώνεται στις επενδύσεις σε ανθρώπινο και υλικό κεφάλαιο – συνδεδεμένη με κίνητρα για τη διεξαγωγή ιδιωτικών επενδύσεων.

Το πρόβλημα των χρεών

Αν και γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί με τη χρηματοπιστωτική καταστολή που έτσι και αλλιώς προκαλείται από τα χαμηλά επιτόκια, καθώς επίσης με άλλες μεθόδους, όπως τα πακέτα στήριξης μέσω της Τρόικα, η σχεδιαζόμενη δημιουργία μίας «κακής τράπεζας» από την Ευρωζώνη κοκ., έχουμε την άποψη πως μόνο με μία διεθνή διάσκεψη με στόχο τη διαγραφή ενός μέρους των συσσωρευμένων χρεών θα υπάρξει αποτέλεσμα – ενώ, όπως αναφέραμε στην εισαγωγή του κειμένου, χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν, δεν θα πληρωθούν.

Με δεδομένο δε το ότι, τα χρέη μειώνουν την παραγωγικότητα των οικονομιών, ενώ δεν είναι δυνατή μία επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, όταν τα κράτη είναι υπερχρεωμένα, η διαγραφή χρεών προηγείται των λύσεων που προτείνονται για την αύξηση της παραγωγικότητας – ενώ, όσο περισσότερο αργεί, τόσο πιο δύσκολη θα είναι η εφαρμογή της.

Εκτός αυτού, οι μαζικές αθετήσεις των πληρωμών των χρεών που ασφαλώς προβλέπονται, θα μπορούσαν να οδηγήσουν τον πλανήτη σε καταστάσεις κραχ και χάους, οι οποίες θα είχαν δυσοίωνα αποτελέσματα – μεταξύ άλλων όσον αφορά την παγκόσμια ειρήνη.

Επίλογος

Η Ελλάδα αποτελεί μία μικρογραφία όλων όσων συμβαίνουν παγκοσμίως – ενώ έχει χρησιμοποιηθεί δυστυχώς ως πειραματόζωο, όσον αφορά την εύρεση μίας λύσης για όλες τις υπόλοιπες χώρες που ευρίσκονται στα όρια της χρεοκοπίας.

Μπορεί λοιπόν να ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, επειδή εκεί οδηγήθηκε από τις ανεύθυνες κυβερνήσεις της των τελευταίων ετών, αλλά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου – με το οποίο απειλείται να συγκρουσθεί ο πλανήτης, εάν δεν ληφθούν άμεσα ριζικά μέτρα.



-
Η Νέα Τάξη του Τζώρτζ Σόρος και ΣΙΑ σχεδίαζε τη μετατροπή της Ελλάδας σε Μουσουλμανική χώρα. Αυτό προκύπτει απο την ψύχραιμη μελέτη των αμείλικτων στατιστικών στοιχείων και δεδομένων σχετικά με τις γεννήσεις, τους θανάτους, τη μαζική μετανάστευση ελληνόπουλων στο εξωτερικό και τη μαζική είσοδο μουσουλμάνων μεταναστών από τα ανατολικά σύνορα.

Ο ελληνικός πληθυσμός με τη συγκεκριμένη  ιστορική πολιτισμική ταυτότητα, μαστίζεται τα τελευταία χρόνια από υψηλή γήρανση και βαρύτατη υπογεννητικότητα, με αυξανόμενες σχετικές τάσεις τα τελευταία χρόνια λόγω της βαριάς οικονομικής κρίσης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, το 2015 καταγράφηκαν  92.984 γεννήσεις (92.149 το 2014) και 121.785 θάνατοι ( 113.740 το 2014), με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του πληθυσμού κατά 28.801 άτομα.

Η Ελληνίδα μητέρα γεννά 1,2 παιδιά κατά μέσο όρο, γεγονός που δεν αρκεί για την αναπλήρωση των γενεών,αφού για το σκοπό αυτό πρέπει να έχουμε 2,1 γεννήσεις ανά μητέρα.

Αντίθετα, η μουσουλμάνα μητέρα γεννά 5 παιδιά κατά μέσο όρο, με αυτονόητο το δυναμικό πολλαπλασιασμό τους. Επί πλέον, η υπεροχή των θανάτων κατά περίπου 29.000 έναντι των γεννήσεων, αφορά ολοένα με αυξανόμενους ρυθμούς περισσότερους Ελληνογενείς από μουσουλμάνους, λόγω της υψηλής γήρανσης των πρώτων και της νεανικότητας των δεύτερων.

Σήμερα, στο σύνολο των γεννήσεων στην Ελλάδα, το 25% περίπου είναι μουσουλμάνοι. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, έτσι που σχετικά σύντομα, οι γεννήσεις από μουσουλμάνες μητέρες θα φτάσουν το 50% του συνόλου. Την ίδια ώρα, εισβάλλουν 3-4.000 μουσουλμάνοι ημερησίως, πολλοί από τους οποίους θα παραμείνουν τελικά μόνιμα στη χώρα.

Μαζί με τους 130.000 μουσουλμάνους που ζουν στη Δυτική Θράκη, στη Ρόδο, στην Κω, στην Αθήνα και σε διάφορες περιοχές, ο συνολικός  αριθμός των νόμιμων, υπό νομιμοποίηση και παράνομων μουσουλμάνων κατοίκων της χώρας, υπολογίζεται ότι ανέρχεται σήμερα σε 1,5 εκ., σε σύνολο 11 εκ. περίπου συνολικού πληθυσμού.

Σήμερα δηλ., οι μουσουλμάνοι που κατοικούν στη χώρα, στη συντριπτική τους πλειοψηφία νέοι,έναντι των γερασμένων Ελληνογενών,ανέρχεται περίπου στο 14%  του συνολικού πληθυσμού.

Στους αριθμούς αυτούς και στα αντίστοιχα ποσοστά, δεν περιλαμβάνονται οι καταγεγραμμένοι ως  μουσουλμάνοι με προέλευση από την Αλβανία, επειδή χαρακτηρίζονται από μειωμένη θρησκευτική ιδεοληψία και είναι αφομοιώσιμοι με μικτούς γάμους με τον Ελληνικό πληθυσμό.

Αντίθετα, οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης και οι αφικνούμενοι από τις χώρες της Ασίας και της Αφρικής, δεν είναι αφομοιώσιμοι, αφού κάτι τέτοιο αποκλείεται εντελώς από την πολιτιμισμική τους ταυτότητα.

Αυτό έχει αποδειχτεί όχι μόνο στη χώρα μας και στην Κύπρο, αλλά και από τα γκέτο των μουσουλμάνων στη Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο κλπ,  αλλά και στις ίδιες τις χώρες προέλευσής τους όπου δεν αναμειγνύονται με αλλόθρησκους πληθυσμούς. Η μουσουλμανική ταυτότητα είναι ιδιαίτερα ισχυρή-και μπράβο της.

Πέρα από το θρησκευτικό της χαρακτήρα, εμπεριέχει και πολιτισμική και πολιτική ιδιαιτερότητα. Οι ακραίες της προεκτάσεις είναι ο Ισλαμικός Φονταμελισμός, ο οποίος επικρατεί συνήθως όταν ο μουσουλμανικός πληθυσμός αυξηθεί σημαντικά και υπερκεράσει τους αλλότριους πληθυσμούς.

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, παράλληλα με τη ραγδαία δημογραφική μείωση και γήρανση του Ελληνογενούς πληθυσμού, με την έλευση της οικονομικής κρίσης από το 2009 και μετά, μεταναστεύουν ετησίως πάνω από 110.000  Έλληνες στο εξωτερικό ( 106.804 το 2014, 124.694 το 2013,117.094 το 2013).

Υπολογίζεται ότι, τα τελευταία 6-7 χρόνια, έχουν μεταναστεύσει περισσότεροι από 600.000  Ελληνογενείς, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι νέοι, επιβαρύνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την ήδη γερασμένη δημογραφική μας πυραμίδα.

Στα επόμενα δέκα χρόνια δηλ. μέχρι το 2026 και με τα σημερινά δεδομένα, τη ραγδαία συρρίκνωση λόγω υπογεννητικότητας και τη μεταναστευτική τους έξοδο, οι ελληνογενείς θα ανέρχονται σε 7 εκ. άτομα. Στην ίδια περίοδο και με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς, οι μουσουλμάνοι θα ανέρχονται σε 3 εκ, δηλ. στο 30% του συνόλου των 10 εκ. κατοίκων και στο 43% των 7 εκ. ελληνογενών.

Με δεδομένο το νεαρό της ηλικίας τους και τη δυναμική που θα έχουν αναπτύξει, η δημιουργία ισχυρού μουσουλμανικού κόμματος είναι προδιαγεγραμμένη, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη μοιραία μελλοντική πορεία της χώρας.

Με αυτήν την προοπτική, είναι περισσότερο από ορατή μια περίοδος αιματηρών εμφύλιων συγκρούσεων όπως ακριβώς έγινε στο Λίβανο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και όχι μόνο, με βέβαιη την τελική επικράτηση των μουσουλμάνων, οι οποίοι φυσικά θα επιβάλλουν τη δική τους ισχυρή θρησκευτική και πολιτισμική ταυτότητα.

Τα περισσότερα παιδιά μας θα αναγκαστούν να τραβήξουν το δρόμο της προσφυγιάς, αφού το σημερινό ποκλιτικοοικονομικό κατεστημένο αδυνατεί να δει λίγο μακρύτερα από το σήμερα. Ενδιαφέρεται περισσότερο για την κυβερνητική καρέκλα, για τις επόμενες εκλογές και όχι για τις επόμενες γενιές.

Οι Έλληνες θα είναι ο μόνος λαός στην ιστορία της ανθρωπότητας που μετά από διαδρομή 3.000 χρόνων, θα χάσουν την πατρίδα τους οριστικά και αμετάκλητα χωρίς πόλεμο, λόγω εσωστρεφούς εθνομηδενιστικού μαζοχισμού, ξενόφερτης νεοταξίτικης σκοπιμότητας και ανατολίτικης πονηριάς.

Η μόνη ελπίδα αναστροφής αυτού του τραγικού μέλλοντος για την Ελλάδα, είναι η πλήρης αναστροφή της μουσουλμανικής εισβολής που φαίνεται να επιβάλλει ο Ντόναλντ Τράμπ στις ΗΠΑ, γεγονός που είναι πολύ πιθανό να επεκταθεί και στην Ευρώπη, με δεδομένη την ανερχόμενη Ισλαμοφοβία παντού σε όλη τη γηραιά Ήπειρο. Η αντιστροφή του μαζικού προσκλητήριο εισόδου σε όλους απανταχού γης και ειδικότερα στους μη αφομοιώσιμους μουσουλμάνους, αποτελεί πλέον γεγονός που δεν μπορεί να μην εφαρμοστεί και στη χώρα μας. Εκτός και αν οι νεοταξίτες, απάτριδες αριστεροδεξιοί που κυβερνούν μέχρι σήμερα θέλουν να το εφαρμόσει η Χρυσή Αυγή.

Αν και το θέμα χρήζει πληρέστερης και αναλυτικότερης προσέγγισης,η αναστροφή του προαναγγελθέντος θανάτου της ελληνικής φυλής και της μετατροπής της σε μουσουλμανική χώρα προϋποθέτει :

  • την πλήρη απαγόρευση εισόδου μουσουλμάνων στη χώρα,
  • την ισχυρή ενίσχυση της πολυτεκνίας της ελληνίδας μητέρας,
  • την παροχή κινήτρων για επιστροφή των ελληνόπουλων που έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό
  • την επιλεκτική και προσεκτική υποδοχή αφομοιώσημων μη- μουσουλμάνων προσφύγων και μεταναστών
Οι παραπάνω προτάσεις με τη σειρά τους προϋποθέτουν τη ριζική αναστροφή της μέχρι σήμερα επικρατούσας μεταναναστευτικής πολιτικής που αποδέχεται τη δημιουργία πολυπολιτισμικής πολυθρησκευτικής και τελικά μουσουλμανικής κοινωνίας και κράτους και βέβαια την έξοδο απο την κρίση που δεν μπορεί να επέλθει παρά με συντεταγμένη έξοδο απο το ευρώ.

Ομάδα Μελέτης Ελληνικής Δημοκρατικής Κίνησης 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
- - - - - - -
Η βασική/σπερματική κατηγορία (συκοφαντία) της Ν.Τ.Π. και φυσικά των εγχώριων υπαλλήλων της είναι πως: «...ο εθνικοπατριωτικός λόγος και σκέψη γεννούν εγκλήματα...»

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Η "καλοστημένη επίθεση" ξεκινά με την "ψυχιατρικοποίηση του ζητήματος" που χονδρικά έχει να κάνει με την "νομοθετική εγκαθίδρυση" διαφόρων "φοβιών" (πχ ομοφοβία, ισλαμοφοβία, ξενοφοβία, κλπ)

Και περνάει στον προθάλαμο της «ποινικοποίησης» της (εθνικοπατριωτικής) πολιτικής σκέψης και του αντίστοιχου "ακτιβισμού" με αποδόσεις κατηγοριών του τύπου «εχθροπάθεια»... ορίζοντας τον ξεκάθαρα ύποπτο "νεολογισμό εχθροπάθεια" ως την «καλλιέργεια και εξωτερίκευση αισθημάτων μίσους και αντιπαλότητας»...

Το "Εθνικής Συνείδησης" άτομο δηλαδή - που ταυτόχρονα ομνύει στο "κατά φύσιν κανονικό" - κατηγοριοποιείται/κατηγορείται ως ένας «σαλεμένος» που «αδικαιολόγητα» φοβάται το «διαφορετικό» και καταλήγει να βλέπει – εξίσου αδικαιολόγητα – σ’ «αυτό το διαφορετικό» ανύπαρκτα απειλητικά φαντάσματα! 

Ακολούθως κι εξίσου "αδικαιολόγητα" βλέπει παντού ("ανύπαρκτους και ανυπόστατους") εχθρούς (δηλαδή τους "φαντασιώνεται") και αναπτύσσει εναντίον τους την ανάλογη (αδίκως) "πολεμική ρητορική" η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε "πράξεις εχθρότητας"...

Θαυμάζεις πραγματικά το πόσο αριστοτεχνικά είναι "δεμένο το όλο σχέδιο"...
Ως άμεσο επακόλουθο βεβαίως, ο "Πατριώτης" υφίσταται έναν Κοινωνικό στιγματισμό...
Το τι σημαίνει «κοινωνικό στίγμα» γίνεται αλήθεια κατανοητό;

Πως ήταν ο "λεπρός" κάποτε;
Ε, ένα τέτοιο πράγμα...
Σημαίνει πως οι πάντες του «γυρνάνε την πλάτη» στην κυριολεξία...

...ακόμη και άλλοτε κοντινοί φίλοι, κοινωνικός κύκλος και συνεργάτες...

...ενίοτε και συγγενείς...ακόμη κι αδέρφια κάποιες φορές...

....είναι τέτοια η "συστηματική καλλιέργεια εχθροπάθειας" γύρω του κι εναντίον του που ακατάπαυστα κλείνουν πόρτες η μία μετά την άλλη, ΠΑΝΤΟΥ...

...στην κυριολεξία «κόβεται η καλημέρα»...

...κάποιοι αρνούνται να απαντήσουν ακόμη και σε ένα απλό «ευχετήριο 
email ήsms...

...λες και θα «μολυνθούν» εάν συνεχίσουν την κοινωνική επαφή και σχέση μαζί του...

...λες και θα «μπλέξουν» σε κάτι άσχημο αν συνεχίσουν να έχουν κοινωνικές επαφές μαζί του...

Η δύναμη των ΜΜΕ σε όλο της το νοσηρό μεγαλείο...σε συνεργασία με όλους τους Πολιτειακούς Μηχανισμούς του Υποκοσμικών μεθόδων αντεθνικού Βαθέος Νεο-κράτους...
Αυτό λέγεται «Ψυχιατρικοποίηση» και «Ποινικοποίηση» του εθνικού ιδεώδους....

...μια εξόχως δυσάρεστη, λυπηρή και εντέλει αρκούντως εξοργιστική κατάσταση...

Επικράτησαν τα «επιστημονικά κατασκευάσματα», οι δήθεν διάφορες «φοβίες», κατόρθωσαν αυτές και οι άθεοι, ερμαφρόδιτοι δημιουργοί τους να μετατρέψουν αυτό τον πολυπολιτισμικό χυλό που επαγγέλλονται σε «νέο κραταιό κοινωνικό στερεότυπο» και βάση αυτού του απεχθούς διαστροφικού κατασκευάσματος να (κατα)διώξουν το ιστορικά ορθό...το «φύσει κανονικό»...

Και στην πλευρά – πλέον - της «κανονικότητας» με τα κατάλληλα κοινωνικονομοθετικά νεοαπολυταρχικά μαγειρέματα βρέθηκαν όλοι όσοι με μίσος τάσσονται κατά εννοιών όπως έθνος, σύνορα, στρατός, σημαία, θρησκεία, εκκλησία, βιολογικό (φυσικό) φύλο.

Οι οποίοι όχι απλώς ισχυρίζονται, αλλά κατόρθωσαν να νομοθετήσουν κιόλας πως όποιος πιστεύει στα παραπάνω «εθνικά σύμβολα» αυτοδικαίως συνδέεται με κάποια ψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχή της διάθεσης, φοβικές-αποφευκτικές διαταραχές καθώς και με μια ποικιλία άλλων διαταραχών της προσωπικότητας. 

Τόσο απλό ήταν τελικά:

με το που βαφτίζεται ο λόγος, η στάση ή η συμπεριφορά κάποιου ως «φοβία», αμέσως κλείνει κάθε συζήτηση.

Όταν κάποιος έχει διαγνωστεί ως φοβικός, τότε θεωρείται ότι βρίσκεται εκτός της σφαίρας του ορθού λόγου ή της δυνατότητας διεξαγωγής διαλόγου.

Αρκεί να τον αποκαλέσεις δηλαδή «φασίστα» και «ρατσιστή» και καθάρισες...για την ακρίβεια, «τον/την καθάρισες»...

Παράλογη πλην υπαρκτή Κοινωνική Ανατροπή;
Το μαύρο πήρε τη θέση του άσπρου;
Ποιό είναι πια το «μη κανονικό»;
Το να πιστεύεις στην ανάγκη της διαφύλαξης της ύπαρξης της πατρίδας σου;
Το' χουμε χάσει πια τελείως σ' αυτόν τον τόπο;
Αυτό μετατράπηκε πια σε «διαφορετικό» και δη «νοσηρή διαφορετικότητα» και μάλιστα «ποινικά κολάσιμη»;

Η "Εθνική Συνείδηση";;;

Μοιάζει σαν ένα εφιαλτικό απίστευτο όνειρο...

Κι όμως είναι πραγματικότητα....

Μετέτρεψαν την «διαστροφή» και την «λυσασμένη, αδίστακτη, επιθετική εισβολή αλλόθρησκων και αλλόφυλλων» σε αποδεκτή νέα πραγματικότητα...

...τα μετέτρεψαν στο «Νέο Πολιτικά Ορθό»....

Από που κι ως που;

Ποιά ανθελληνικά διεστραμμένα εξαγορασμένα κτήνη οδήγησαν με πράξεις και ποιοί άλλοι εθνοπροδότες με εγκληματικές πολιτικές παραλείψεις επέτρεψαν να συμβεί αυτό;

Ποιός είναι ο δημιουργός αυτού του ιδιότυπου φρανκεστάϊν, αυτού του ρατσισμού κατά του «ιστορικά και κατά φύσιν κανονικού»;

Αν είναι Έλληνας το γένος, κατάλαβε τι έκανε;

Κατάλαβε που οδηγεί αυτή την κοινωνία των προγόνων του;

Όλοι αυτοί οι αδίστακτοι κύριοι που μισούν αυτό το έθνος, επέλεξαν να βγάλουν στο περιθώριο της πολιτικής σκέψης και λόγου εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες...

Σκέφτηκαν σαν άλλη σταλινική ψυχιατρική αστυνομία πως προκειμένου να απονευρωθεί η απήχηση του εθνικοπατριωτικού πολιτικού λόγου τους αρκεί να χαρακτηριστεί ως «άρρωστος»...και βεβαίως, αυτοί που τον εκφέρουν ως «εξίσου άρρωστοι»...

Και ακόμη χειρότερα, ως «ηθικά καταδικαστέοι»...ως «πολιτιστικά βδελύγματα»...

Πως τολμούν οι "ρατσιστές φασίστες" να είναι εχθρικοί προς την μαζική λαθροεισβολή του ισλαμ;

Πως τολμούν να την αποκαλούν εισβολή;

Για να σκέφτονται έτσι για τους καημένους τους μουσουλμάνους είναι ολοφάνερο πως πάσχουν από συναισθηματικά ελλείμματα και διαταραχές...

Άκου εκεί να φοβούνται πως θα στηθεί εδώ ένα νέο ισλαμικό κράτος όπου οι μουσουλμάνοι θα είναι η πλειοψηφία!!!

Είναι ξεκάθαρη περίπτωση αδικαιολόγητης ψυχοπαθολογικής ισλαμοφοβίας!!!

Άρα, με την βοήθεια τόσο της ψυχιατρικής όσο και της ποινικής νομοθεσίας να χαρακτηριστούν ως «ψυχικά ασθενείς», ως «ανισόρροποι», ως «εγκληματίες» ως μη δικαιούμενοι να συμμετέχουν επί «ίσοις όροις» (με τους «άλλους») στην κοινωνία...

Ο σκεπτόμενος «εθνικά» και εκφέρων «εθνικοπατριωτικό λόγο» μετατράπηκε σε συνώνυμο ενός πάσχοντος από «παθολογικά ανάρμοστη αντικοινωνική κι επικίνδυνη συμπεριφορά», τουτέστιν από μια «επικίνδυνη διαταραχή της προσωπικότητας».

Μοιάζει μυθιστορηματική και συνωμοσιολογική καρικατούρα κι όμως είναι μια καθημερινή πραγματικότητα....

Κατηγορείται συστηματικά απ' το πρωί ως το βράδυ ο " Έλληνας Πατριώτης" ως «ρατσιστής» λες και η εναντίωσή του δεν είναι προς τις «βάρβαρες και μισάνθρωπες αξιακές και ηθικές επιταγές του ισλάμ» και στις εντολές του για «σφαγιασμό κάθε αλλόπιστου» αλλά προς την φυλετική καταγωγή του εκάστοτε ισλαμιστή. 

Είναι ξεκάθαρο σε κάθε λογικό νου πως η εμμονή με την χρήση του όρου «ισλαμοφοβία» αποσκοπεί στο να ανακοπεί ΚΑΘΕ κριτική προς το ισλάμ.

Από την στιγμή που κάποια «σκοτεινά κέντρα» εξουσίας κατόρθωσαν να «συνδέσουν» νομοθετικά την «συναισθηματική διαταραχή της φοβίας» (βλ. ισλαμοφοβία, ομοφοβία, ξενοφοβία, κλπ) με την συνακόλουθα εχθρική στάση απέναντι στους αντίστοιχους «δέκτες», αρκούσε να νομοθετηθεί ως αδίκημα η «εχθροπάθεια» για να εξοντωθεί πολλαπλά οποιοσδήποτε τολμούσε να εναντιωθεί...ακόμη και να εκφράσει απλώς αντίθετη άποψη και να την υπερασπιστεί με επίμονα επιχειρήματα...

Και για να βεβαιωθούν πως δεν θα υπάρξει η παραμικρή αντίσταση πήγαν ένα βήμα παραπέρα...

Αν κατηγορούσαν κάποιον με «πολιτικούς όρους» θα έπρεπε να το αιτιολογήσουν σε όρους πολιτικής αντιπαράθεσης και ανάλογων επιχειρημάτων...

Έτσι, αντί να κατηγορήσουν κάποιον ως «πραγματικό ρατσιστή» (και αντιστοίχως «φασίστα») φρόντισαν και υιοθέτησαν όρους όπως «θεσμικός ρατσιστής» και αντίστοιχα «θεσμικός φοβικός»...

Δηλαδή,

Κατόρθωσαν να αναδιατυπώσουν τον «ρατσισμό» ως ημισυνειδητή ψυχολογική διαδικασία.

Γνήσια τέκνα μιας αρρωστημένης έκθεσης Μακφέρσον που το 1999 ακολουθώντας το παραπάνω «πνεύμα» γέννησε ένα ανοσιούργημα που σήμερα καταδιώκει την ίδια τη «Φύση» και τη «Λογική»...

...Ο Μακφέρσον όρισε τον θεσμικό ρατσισμό ως πρόβλημα του νου, υποστηρίζοντας ότι «μπορεί να βρεθεί ή να εντοπιστεί σε διαδικασίες, στάσεις και συμπεριφορά που ισοδυναμούν με διακρίσεις που γίνονται μέσω ασυνείδητων προκαταλήψεων, άγνοιας, απερισκεψίας και φυλετικών στερεοτύπων που θέτουν σε μειονεκτική θέση άτομα εθνικών μειονοτήτων».

Η λέξη-κλειδί εδώ είναι «ασυνείδητων». 

Μια ασυνείδητη αντίδραση οδηγείται από ανεξέλεγκτα και αχαλίνωτα συναισθήματα.

Σε έναν κόσμο όπου ο «ασυνείδητος ρατσισμός» αντικαθιστά τον πραγματικό ρατσισμό κάθε πράξη έχει τη δυνατότητα να διαγνωστεί ως προκατειλημμένη ή «φοβική».

Ασθένεια λοιπόν η αντίρρηση και η διαφωνία προς το «νέο πολιτικά ορθόν»...και δη τόσο επικίνδυνη για την κοινωνία που ποινικοποιείται κι από πάνω...

Καταστάσεις σαν τις παραπάνω είναι ιστορικής σημασίας για μια κοινωνία...

Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση υπεράριθμων μαζών σε έναν μικρό τόπο όπως η Ελλάδα και μάλιστα μαζών τόσο διαφορετικού πολιτιστικού (και δη επιθετικού και θανάσιμου) προφίλ, τόσο ιστορικά εχθρικού προς το «εντόπιο», με τόσο αιματηρό παρελθόν μεταξύ τους είναι αρκετά για να γεννήσουν μια ιδιαιτέρως έντονη αντίδραση από τους εγχώριους "πατριωτικά αντιτιθέμενους" σ' αυτήν την εχθρική κατάσταση...

Το ίδιο λογικά αναμενόμενη είναι και η αντίθεση του Πατριωτικού χώρου απέναντι σε μια «ισχυρή επίθεση» σαν αυτή που διεξάγεται από τους υποστηρικτές της ομοφυλόφιλης κοινότητας προς τους υποστηρικτές της «κατά φύσιν κανονικότητας»...

Εάν σ’ αυτά προστεθεί και μια άλλη «ισχυρή επίθεση» στο «ιστορικά κανονικό», αυτή της «αθεΐας» - άλλος ένας «κύριος κρίκος» που συνδέει τους παραπάνω επιθετικούς πολιορκητές - τότε, είμαστε ενώπιον μιας κοσμοϊστορικής σεισμικής δόνησης στην ελληνική κοινωνία.

Κάτι που γεννά ως φυσικό επακόλουθο την έντονη "Εθνικοπατριωτική εναντίωση" σε αυτές τις «επιθέσεις».

Να όμως που η «έξυπνη αντεθνική/αντι-κανονική στρατηγική» που περιγράφηκε παραπάνω (συνδυασμός ψυχιατρικής και ποινικής νομοθεσίας) ενάντια στο «εθνικό/πατριωτικό/κανονικό» πάει ένα βήμα παραπέρα την θρασσύτατη επίθεσή της:
Στις αγγλοσαξονικού τύπου κοινωνίες έχει επικρατήσει μια νέου τύπου «θεραπευτική κουλτούρα», σύμφωνα με την οποία «κάθε λεκτική σύγκρουση» θεωρείται «τεκμήριο επιθετικότητας» (δηλ. «αντικοινωνική συμπεριφορά»)...

...δηλαδή, αυτός που την εξαπολύει «αδυνατεί να ελέγξει/διαχειριστεί τα συναισθήματά του» με αποτέλεσμα να δημιουργεί «δυσάρεστες καταστάσεις γύρω του και στους άλλους».

Αυτό το άτομο, συνεπώς, με συνοπτικές διαδικασίες, χαρακτηρίζεται ως «ψυχικά ασταθές» - ενίοτε αποκαλείται και «ανεγκέφαλος τραμπούκος», «εγκληματίας» - και υφίσταται μια αλυσίδα συνεπειών:

Υποχρεώνεται σε ψυχιατρικό/ψυχολογικό έλεγχο, υφίσταται αστυνομικό/δικαστικό «χειρισμό», απομονώνεται κοινωνικά και εργασιακά εφόσον «σφραγίζεται εσκεμμένα με το αντίστοιχο κοινωνικό στίγμα», περιθωριοποιείται και εξοντώνεται.

Αρκεί με λίγα λόγια να χαρακτηριστούν τα παραπάνω εθνικοπατριωτικά πιστεύω και η "έμπρακτη έκφραση/διάδοσή" τους (λεκτική και ακτιβιστική) ως «ψυχοπαθολογική/αποκλίνουσα/προβληματική/αντικοινωνική/παραβατική/επικίνδυνη συμπεριφορά» και όλα τα άλλα (βλ. απομόνωση, στιγματισμός, πολιτικός εξοστρακισμός, κοινωνικός αποκλεισμός, δίωξη, «σωφρονισμός») είναι εύκολα...

Πρώτο βήμα λοιπόν, η ψυχιατρικοποίηση εθνικοπατριωτικών πολιτικών απόψεων και ακτιβιστικών εναντιώσεων και δεύτερο βήμα η εγκληματοποίηση αυτών και η αντίστοιχη ποινικοποίησή τους...

Οι «αντίπαλοι» βεβαίως μπορούν να μετέρχονται κάθε ανέντιμου, κάθε άτιμου, κάθε αθέμιτου μέσου στην «αντιπαράθεση» χωρίς καμία Αρχή να ενοχλείται...

(πχ όλη η φιλοσοφία της περιβόητης antifa εξαντλείται στο σύνθημα «...μην σκοτώνεις τον χρόνο σου...υπάρχουν ακόμη φασίστες...» - πράγμα που φροντίζουν να κάνουν με κάθε τρόπο βεβαίως...και όπου «φασίστας» είναι ο οποιοσδήποτε τολμάει να πιστεύει ακόμη σε σύνορα, σημαία, στρατό, θρησκεία, ετεροσεξουαλικότητα ως μόνη φυσική επιλογή)

Είναι ν' απορεί βεβαίως κανείς...

Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουν όλοι αυτοί οι κύριοι πως η ψυχιατρικοποίηση πολιτικοκοινωνικών φαινομένων και ακτιβιστικών/αγωνιστικών συμπεριφορών πολιτικής διαμαρτυρίας και η ταυτόχρονη ποινικοποίησή τους εγκυμονεί τους χειρότερους κινδύνους που θα μπορούσαν να ενσκύψουν στην κοινωνία;

Αυτές οι "επιθετικές συμπεριφορές" εναντίον άλλων πολιτών όποτε εφαρμόστηκαν οδήγησαν απλά και μόνον σε "εμφύλιους πολέμους"...

Η «επιλογή» του να χαρακτηρίζονται πολιτικές και πολιτιστικές απόψεις και στάσεις ως «φοβίες» και «εχθροπάθειες» που «χρήζουν ψυχιατρικών, κοινωνικών, πολιτικών και ποινικών διώξεων» είναι ένας ιδιαιτέρως «ολισθηρός δρόμος»...μια εξαιρετικά «επικίνδυνη επιλογή»....

Η τάση να μετατραπεί η εθνικοπατριωτική ιδεολογία σε «ιδιώνυμο έγκλημα» είναι ιδιαιτέρως ευκρινής...

(Πόσον καιρό έχει πχ να δοθεί βήμα των ΜΜΕ – στον ίδιο βαθμό που δίνεται στους «αντίθετης άποψης» - σε πατριωτικά χείλη;)

Κι όμως, κάποιοι το άφησαν αφελώς να εξελιχθεί...

Κάποιοι ηλίθιοι άφησαν (όταν δεν συνεργάστηκαν εξίσου κιόλας) κάποιους άλλους ηλίθιους να «στριμώξουν» (με ψυχιατρικά και ποινικονομοθετικά μαγειρέματα) ένα τεράστιο τμήμα της κοινωνίας μας στο ιδεολογικό περιθώριο...στη «γωνία»....

...όπου ταχύτατα «μεταστρέφεται» φυσικά σε «αγρίμι»...
...σε διωκόμενο απειλούμενο αγρίμι...
...και τι λέτε κάνει το «στριμωγμένο αγρίμι» όταν το στριμώξεις ηλιθιωδώς στη γωνία;

Θα πρέπει όλοι αυτοί οι ανόητοι που παίζουν με τη φωτιά να συνειδητοποιήσουν κάτι...
Όλη αυτή η «τεράστια μάζα πατριωτών πολιτών» που έβγαλαν στο περιθώριο σαν να μην υπάρχουν σ’ αυτόν τον τόπο είναι αναγκασμένη να «κάνει τους πάντες να την ακούσουν» επί ίσοις όροις....

Και αφού αυτό το δημοκρατικό δικαίωμα δεν της το αναγνώρισαν, είναι αναγκασμένη να χρησιμοποιήσει αργά ή γρήγορα άλλες μεθόδους για να «υποδηλώσει και να επιβεβαιώσει την ισχυρή παρουσία της»...
Καθόλου ευχάριστες...

Και ν' ακούτε πιο προσεκτικά τους λίγους "αιρετικούς εξόριστους" που συνηθίζουν να μιλούν με "σκληρά λόγια" γύρω απ' αυτά τ' "ανέγγιχτα θέματα" που "πονάνε...


Να σας ανησυχεί δε το ότι οι "πολλοί" αυτού του "διωκόμενου χώρου" που απερίσκεπτα επιβάλλατε κοινωνικό αποκλεισμό (δηλαδή, όλος ο Εθνικής Συνείδησης χώρος) εξακολουθούν να "σιωπούν"...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
- - -